درد ها

^{گاهی اوقات یه دنیا حس خوب و بد داری که نمیتونی با کسی درمیون بزاری}

^{بله ! بعضی دردها رو نمیشود به کسی گفت ؛ اما شما که غریبه نیستید}

^{چند روزی میشه که خیلی نا آرومم}

^{میخوام چند سطری بنویسم تا شاید آروم تر بشم :}

میشود آدم به رویاهایش مهاجرت کند 

و در رویاهایش زندگی کند و در همان جا بمیرد ؟

میشود آدم برود آینده را ببیند ؟

میشود اوضاع هرروز بدتر نشود ؟

میشود آدم ها دل هایشان گرم شود ؟

میشود اشتباهات یکدیگر را ببخشیم ؟

میشود جان و دلمان نرلزذ ؟

میشود کابوس روزهای تلخ تمام شود ؟

میشود به دلخوشی های کوچک امید ببندیم ؟

میشود یک دل خوش داشت یا آشنایی برای دردل ؟

میشود مرهمی پیدا کنیم برای روح های زخم خورده ی مان ؟

میشود عشق هایمان آنقدر عمیق باشد که دل هایمان را گرم کند ؟

میــــــــشود؟!

بدبینی

_{من همیشه خیلی آدم خوشبینی نبودم}

_{بیشتر اوقات سعی میکردم فاصله ام رو با آدمای اطرافم حفظ کنم} 

_{و  از اینکه کسی زیادی به من نزدیک بشه بیم داشتم .}

_{این روزها نسبت به قبل بدبین تر شدم} 

_{انگار یه نفر درونم نشسته و به من اجازه ی نزدیک شدن به آدما رو نمیده !}

_{درست زمانیکه میخوام به یک نفر اعتماد کنم اون موجود اخماش میره توی هم .}

_{این روزا این موجود زیادی به من امرو نهی میکنه} 

_{زمانیکه احساس تنهایی میکنم و میخوام با یه نفر درددل کنم ؛}

_{اون موجود مانع میشه و به من میگه :}

_{هی جلو تر نرو , دوباره توهم دوستی به سرت نزنه}

_{تا جایی که اختیار تمام و کمال من بدست اون موجود افتاده} 

_{و اجازه نمیده با آدمای اطرافم طرح دوستی بریزم و نسبت اونا خوشبین باشم} 

_{اون موجود چنان تاثیری روی من داشته که نسبت به هیچکس حس خوبی ندارم} 

_{و تنهایی رو ترجیح میدم} ....

شروعی دوباره

 * خداونــــــــــــــدا  *

بعضی از حرفها را فقط میتوان به خودت گفت 

آدمیانت اگر حرفهایم راهم بشنوند ساده از کنارم میگذرند  !

عین مهره ای که در بازی مارپلّه نیش خورده است زندگیم را باخته ام

دلم شروعی دوباره را میخواهد ؛ اما توانش را ندارم .

خدایا خسته ام !

میدانم که میدانی !

حضورت را لحظه لحظه در وجودم حس میکنم 

بیا و تنها یاورم باش که جز تو کسی را باور ندارم ....

من آزاد و رها

_{گاهی باید جعبه ی آرزوهایت را باز کنی و یه نگاهی هرچند کوتاه به آرزوهایت بیاندازی} 

_{بزرگتر که میشوی ؛} 

_{آرزوهایـت هم با خودت بزرگ میشوند}

_{تا جایـی که میبینی جعبه ات دیگر جایی ندارد !}

_{مجبـور میشـوی خیـلی از آرزوها را در * دلـت  * دفن کنی} 

_{و با یک داغ سنگین در سینه ات زندگی کنی .}

_{چقدر دلم میخواهد در جعبه ام را بازبگذارم و تمام آرزوهایم را به  دست باد بدهم}

_{و دیگر اثری از آرزوهایم نبینم} 

 _{چقدر دلم میخواهد آزاد و رها زندگی کنم} 

_{بی هیچ حســـــــــــــرتی}

_{بی هیچ آرزویـــــــــــــــی  ...}