دردل های دل شکسته ی من

^{وارد کلاسم که شدم احساس بدی بهم دست  داد} 

^{وقتی نیمکت های خالی بچه ها رو دیدم اشک توی چشام جمع شد} 

^{جای خالی بچه ها رو  حس کردم و اینجا بود که دلم بد جور گرفت !}

^{فکر اینکه دیگه نمیتونم بچه ها رو ببینم آزارم میداد .}

^{یاد روزهای افتادم که از زندگیم سیر شده بودم و برای رهایی از این درد به اینجا اومدم .}

^{چقدر بهشون عادت کرده بودم !}

^{درست زمانی که به خودم اومدم دیدم همه ی زندگیم شده بودند ؛}

^{انگار جزئی از وجودم شده بودند؛ بخش بزرگی از قلبم رو گرفته بودند} 

^{تازه فهمیدم که ندیدن این بچه ها چقدر منو آزار میده .}

^{مثل کسی که عزیزش رو از دست داده باشه احساس تنهایی میکردم}

^{دوباره حس تنهایی سراغم اومده}

^{نه اینکه تنها باشم ؛ کلی آدم دور و برم هست}

^{اما با وجود این آدما هم احساس تنهایی میکنم !}

^{بقول شازده کوچولو :}

^{میلیاردها آدم در کنار هم ؛ اما با درد مشترک که قرن ها از آن میگذرد} 

تنهایی و دوباره تنهایی  .....